Po wieloletnim okresie przemian, związanych z wprowadzeniem w życie wskazań soborowych i nauczania Ojca św. Jana Pawła II, otrzymaliśmy nowe Konstytucje i Statut, które określają życie świeckiego karmelity, a gdzie najważniejsze miejsce zajmuje realizacja kontemplacyjnego ideału karmelitańskiego.
Do naszej Wspólnoty należą osoby świeckie: kobiety i mężczyźni różnego stanu i w różnym wieku. Są wśród nas osoby także z poza Poznania, które bez względu na trudy podróży, uczestniczą w ogólnych spotkaniach Wspólnoty i odrębnych spotkaniach formacyjnych. Pomimo oddalenia, tworzymy na co dzień wspólnotę osób, które łączą siostrzano-braterskie więzi w tym samym powołaniu do świętości. Spotykamy się w pierwsze niedziele miesiąca oraz na sobotnich dniach skupienia; jest to czas wspólnego uczestnictwa we Mszy św., w modlitwie brewiarzowej i różańcowej, czas poznawania duchowości świętych Karmelu i społecznej nauki Kościoła oraz czas dzielenia się swoim doświadczeniem duchowym. Jest również miejsce na agapę, wzajemne umacnianie się w wierze i miłości, a także dzielenie się swoimi radościami i smutkami.
Członkowie Wspólnoty wyrażają swoją miłość do Kościoła dobrowolnie angażując się w pracach diakonii, które tworzone są na miarę potrzeb: np. liturgiczna – odpowiedzialna za oprawę Mszy św.; opieki chorych - utrzymująca kontakt z osobami starszymi i chorymi; modlitewna – jej zadaniem jest modlitwa za kapłanów i o powołania do służby Bożej. Apostolski charakter ma diakonia pierwszych sobót miesiąca, która w kościele karmelitańskim prowadzi Nabożeństwo Wynagradzające Niepokalanemu Sercu Maryi. Diakonia charytatywna prowadzi zbiórki pieniężne dla Caritas. Diakonia misyjna wykonuje różańce z przeznaczeniem dla Białorusi i Burundii; w krajach tych pracują misjonarze karmelitańscy.
Od kilku lat w wigilię uroczystości Matki Bożej z Góry Karmel przygotowujemy czuwania modlitewne, które są dziękczynieniem Maryi za Jej miłość i szerzeniem Jej czci. Również przed świętem św. Teresy od Dz. Jezus przybliżamy wiernym jej duchowość w czasie modlitewnego czuwania.
Niektórzy członkowie Wspólnoty, w ramach apostolstwa indywidualnego, są zaangażowani w różnego rodzaju prace na rzecz swoich parafii, np. prowadzą Nabożeństwa Pierwszych Sobót i prowadzą kółka różańcowe lub w nich uczestniczą.
Corocznie odprawiamy trzy-dniowe rekolekcje wspólnotowe, które są dla nas czasem refleksji i umocnienia w wierze oraz odnowienia więzi jedności we Wspólnocie poprze modlitwę, rekreację i posiłek. Rekolekcje te mają szczególny urok, gdyż odbywają się w pomieszczeniach klasztoru Karmelitów Bosych i w pięknym ogrodzie przyklasztornym.
Co roku organizujemy pielgrzymki do sanktuariów Maryjnych i miejsc świętych, które uwrażliwiają nas na bogactwo duchowe oraz piękno świątyń i otaczającej te miejsca przyrody, a także umożliwiają nam lepsze wzajemne poznanie się i służenie sobie z wzajemną życzliwością.
Wspólnota jest włączona do związku wspólnot i stowarzyszeń katolickich - Rady Ruchów i Stowarzyszeń Katolickich Archidiecezji Poznańskiej i poprzez swoich przedstawicieli bierze udział w organizowanych przez Radę spotkaniach i kongresach.
Każdy z nas żyjąc we wspólnocie własnej rodziny lub prowadząc życie samotne pozostaje zjednoczony z innymi członkami Wspólnoty serdecznymi więzami, obdarowany dobrami duchowymi Zakonu, wypełniając te same obowiązki wynikające z naszego prawa. Wspólnota nasza jest przede wszystkim rzeczywistością duchową, małą cząstką Kościoła św. i Karmelu, gdzie na mocy Bożego powołania staramy się żyć modlitwą, trwać w obecności Bożej i pełnić dobre czyny wobec innych. Taki „sposób na życie”, gdzie wszystko czynimy z Panem i dla Niego, pozwala nam lepiej wykonywać codzienne obowiązki, pokonywać trudności, widzieć w zwykłych zdarzeniach ukryty sens zamiarów Bożych i nade wszystko nosić w sobie ukrytą nadzieję na życie wieczne w Niebie.
Osoby, które wstępują do naszej Wspólnoty przechodzą formację, która trwa około 6 lat. Jest to okres rozeznania powołania: wstępny - około 1 roku, do przyrzeczeń czasowych - 2 lata, do przyrzeczeń definitywnych - 3 lata. Spotkania formacyjne odbywają się raz w miesiącu i są pewnym uporządkowaniem posiadanej wiedzy i ukierunkowaniem na głębsze życie duchowe. Odpowiedź na Boże wezwanie zależy od samej osoby zainteresowanej, która jedynie w sposób wolny podejmuje zobowiązania przed Bogiem i wobec Wspólnoty.